«Ұйықтап кетсем бір күні, оянбай қалам…»

Сонау сексен екіде жаңадан оқуға түсіп, Алматының іргесінде алма теріп жүргенде, Табылмен танысып едім. Гитарасын құшақтап, ол ауыл шаруашылығы жұмыстарына кешігіп келді.

Танылмай кеткен Табылды, таба алмай қалған жоқпыз ба?

Табылдыны Табыл деп атайтынбыз. Мінезі нағыз қазақтың мінезі болатын. Өзі өте ашық-жарқын, қолындағы соңғы нанын қасындағы бейтаныспен ойланбай бөлісе салатын адами қасиеті мол әрі сегіз қырлы, бір сырлы жігіт еді. Біреулер оған таныла алмай жүрген талантты бард деп, екіншілері аз жазса да, талғаммен жазатын нағыз ақын деп анықтама беріп жататын. Бәрі де дұрыс шығар? Мен үшін ол жай Табыл ғана. Б

Ішегі үзілген гитара

Бұл журфакта бәрі бар еді. Тек бард-ақын жоқ еді. Табыл журфакқа келді де, соның орнын толтырды.

Табылдының айтысы

Сексенінші жылдардың ортасында журналистика факультетінің жатақханасында ақындар айтысы өтеді. Екінші курста оқитын Табыл Досымов өзінен жоғары оқитын Қуат Қайранбаевпен айтысады.

Желтоқсанда өткен той

- Қазан революциясының алпыс тоғыз жылдығы қарсаңында үш-төрт күнге демалыс бола қалып, ауылға тартқанмын. Менен кіші інім үйленіп, соның құдалары келіп жатқан кез. Жан-жақтан туысқандар жиналыпты. Құда күту біткен соң маған қолқа салмай ма! “Күнде жинала бермейміз, інің үйленіп қойды, енді сөз байласқаның бар болса алып кел” дейді ғой баяғы.

Сегізінші сыныпта поэма жазған «Үсенин»

Бауыржан ең алғаш сегізінші сыныпта оқып жүргенде көрші ауылға түскен келіншекке ғашық болған. Соған арнап «Бір келіншек» атты өлең шығарған, ән жазған.

Картоп қазған классиктер

1986 жылы Қостанай облысындағы Бозкөл деген жерге картоп жинауға бардық. Бір күні «Үсенин» бір ән шығарғанын айтты.

Біз Бауыржанды «Үсенин» деп атайтынбыз

Жатақханада да, әскерде де бір жерде болдық.

«Мен жастарға сенемін…»

Қай заман, қай дәуір болмасын адам сан құбылады. «Біздің заманымыздағыдай жастар неге жоқ?» деп кінәлау дұрыс емес.

Бауыржан дос…